۰۸ فروردین ۱۳۹۹
فروردین ۸, ۱۳۹۹

اسکن ناهنجاری‌های جنین یا آنومالی

فروردین ۸, ۱۳۹۹ ۰ دیدگاه

اسکن ناهنجاری‌های جنین یا آنومالی

اسکن آنومالی که سونوگرافی اواسط بارداری یا سونوگرافی تفصیلی نیز نامیده می‌شود بین هفته‌های ۱۵ تا ۲۸ قابل انجام است. اما در ایران از آنجا که بر اساس قوانین ایران، سقط‌‌درمانی با محاسبۀ تاریخ اولین روز قاعدگی فقط تا پایان هفتۀ ۱۹ امکان‌پذیر است،

این اسکن در فاصلۀ هفته‌های ۱۶ تا ۱۸ بارداری انجام می‌شود. در این مطلب می‌توانید با موارد قابل بررسی در اسکن آنومالی برای زنان باردار و اقدامات لازم در صورت تشخیص احتمالی مشکل آشنا شوید.
موارد قابل بررسی در اسکن آنومالی
اسکن آنومالی از جمله سونوگرافی‌هایی است که در دوران هفته به هفته بارداری می‌توان انجام داد، این اسکن از هفته شانزدهم بارداری تا هفته هجدهم بارداری انجام می‌شود تا در صورت وجود مشکلی که نیاز به ختم حاملگی دارد، این امکان برای والدین وجود داشته باشد. در این سونوگرافی، متخصص یک بررسی بسیار دقیق از اندام جنین و رحم شما انجام می‌دهد و رشد طبیعی جنین و محل قرارگیری جفت در رحم را بررسی می‌کند. فراموش نکنید که احتمال بروز ناهنجاری‌ها تنها در ۵ درصد جنین‌ها اتفاق می‌افتد، بنابراین انجام اسکن ناهنجاری‌های جنینی نباید موجب نگرانی شما شود. همچنین پزشک در این اسکن می‌تواند جنسیت نوزاد را به دقت تعیین کند.

اندام‌های مختلف جنین که در اسکن آنومالی مورد بررسی قرار می‌گیرد شامل موارد زیر است:
شکل و اندازۀ سر جنین: مشکلات شدید مغزی در این مرحله از بارداری قابل مشاهده است. سر جنین از لحاظ اندازه و شکل توسط متخصص بررسی می شود و هر نوع مورد غیرطبیعی گزارش داده خواهد شد. با این حال زمانی که این سونوگرافی انجام می شود، به ندرت ممکن است ناهنجاری‌های شدید مغزی مشاهده شود.

چهرۀ جنین برای وجود شکاف لب: از ناهنجاری‌های ناحیۀ صورت، شکاف لب در این اسکن قابل تشخیص است، اما تشخیص شکاف کام داخل دهان جنین دشوار است و اغلب مشاهده نمی‌شود.

ستون فقرات نوزاد: ستون فقرات در مقطع طولی و عرضی بررسی می‌شود تا اطمینان حاصل شود که تمام استخوان‌ها هم‌تراز است و پوست بدن، ستون فقرات را در پشت کمر پوشش می‌دهد. بررسی ستون فقرات برای تشخیص ناهنجاری‌های نقص‌های مادرزادی لولۀ عصبی که نسبتاً شایع‌تر از موارد دیگر هستند ضروری است.

دیوارۀ شکم جنین: متخصص از وجود اندام‌های داخلی و احاطه شدن آنها توسط دیوارۀ شکم اطمینان می‌یابد. همچنین جفت، بند ناف و مایع آمنیوتیک بررسی می‌شود.

معدۀ جنین: جنین مقداری از مایع آمنیوتیکی که با آن احاطه شده است را می‌خورد که در معدۀ او به شکل یک حباب سیاه دیده می‌شود. حضور مایع آمنیوتیک در معدۀ جنین می‌تواند نشانۀ باز بودن لولۀ گوارش او باشد.

قلب جنین: دو دهلیز بالا و دو بطن پایین در قلب باید هم‌اندازه باشد. دریچۀ قلب با هر ضربان قلب باید باز و بسته شود. همچنین وریدهای اصلی و سرخرگ‌ها بررسی خواهد شد.

کلیۀ جنین: وجود هر دو کلیه و جریان آزادانۀ ادرار به مثانه بررسی خواهد شد. اگر مثانۀ جنین خالی باشد، باید در طول اسکن پُر و به آسانی دیده شود، زیرا جنین اکنون چند ماه است که حدوداً هر نیم ساعت ادرار می‌کند. وجود ادرار در مثانه نیز حاکی از سلامت دستگاه ادراری جنین است.

بازوها، ران‌ها، دست و پاهای جنین: سلامت دست‌ها و پاها توسط متخصص بررسی و تعداد انگشت‌های دست و پای جنین شمرده می‌شود. زیرا تعداد کمتر یا بیشتر انگشتان می‌تواند نشان‌دهندۀ وجود ناهنجاری‌هایی در سایر اندام‌ها باشد.

متخصص در این سونوگرافی وضعیت و محل قرارگیری جفت را نیز بررسی خواهد کرد. جفت ممکن است بر روی دیوارۀ جلوی رحم یا همان دیوارۀ قدامی یا دیوارۀ پشت رحم یا همان دیوارۀ خلفی قرار داشته باشد. اگر جفت در قسمت بالای رحم باشد، با عنوان وضعیت فوندال و اگر در قسمت پایین رحم و نزدیک دهانۀ رحم باشد با عنوان جفت تحتانی توصیف و ثبت خواهد شد.

تشخیص یک جفت سرراهی معمولاً قبل از هفتۀ ۲۰ بارداری بعید است، با این حال و درصورتی‌که جفت تحتانی باشد، مادر باید در سه ماهۀ سوم بارداری، سونوگرافی دیگری داشته باشد تا وضعیت جفت مجدداً کنترل شود؛ تا آن زمان معمولاً جفت از دهانۀ رحم فاصله گرفته است. در این اسکن سه شریان خونی؛ دو سرخرگ و یک ورید در بند ناف شمارش و بررسی خواهد شد. همچنین ممکن است میزان مایع آمنیوتیک و امکان حرکت آزادانۀ جنین بررسی شود. در طول اسکن، متخصص اعضای بدن جنین را اندازه‌گیری می‌کند تا از طبیعی بودن رشد او مطمئن شود.